De reis naar de Pictured Rocks.

Om half 11 rijden we weg uit Paradise bij de Tahquamenon Falls. De rit naar Munising gaat voor 90% door mooie grote groene bossen. Het is hier wel erg mooi groen zeg. Om kwart voor 1 zijn we in Munising. Deze plaats ligt aan Lake Superior, vlakbij de Pictured Rocks National Lakeshore.

Als de koffers op de kamer staan, rijden we om half 2 in de richting van het dorp. In een grappig tentje “Falling Rock cafe and bookstore” eten we eerst een lekkere lunch. Deze zaak is een gecombineerde boekhandel, eetcafé, internetcafé. Grappige formule hoor.

Boottocht.

Om ongeveer half 3 zijn we klaar met de lekkere lunch en lopen naar de pier waar ze tickets verkopen voor een cruise langs de Picture Rocks. De Picture Rocks, daar is deze plaats beroemd om. Ze liggen aan het Lake Superior en zijn én schitterend mooi gevormd in de ijstijden én zijn voorzien van de meest exotische kleuren en kleurcombinaties. De kleuren ontstaan door de mineralen die in de grond en gesteenten zitten.

De mineralen in de grond, zorgen voor de kleuren.

Morgen willen bij deze Pictured Rocks gaan wandelen, maar vanuit zee (wat natuurlijk geen zee is maar Lake Superior) zijn deze rotsformaties het mooiste te zien.

Een onwaarschijnlijk kleurenpalet.

De volgende boot vertrekt om 3 uur dus hoeven we eigenlijk nauwelijks te wachten. We verplaatsen de auto naar de parkeerplaats van de cruises.

Op het bovendek.

We staan op tijd in de rij zodat we zeker een plaatsje op het bovendek hebben. Om 3 uur vertrekt de boot. We hebben een prima plaats, wel doen we de spijkerjasjes aan, want het water van dat héle grote Lake Superior is altijd een stukje kouder dan de omgeving. Ons wordt nu verteld dat het water 65 F is (ongeveer 18 C). Door de straffe wind, voelt het op het water inderdaad wel wat fris aan.

Het lijken wel 2 ogen.

De Pictured Rocks zijn inderdaad súper mooi. Wat een kleuren, wat een mooie vormen. Schitterend!! Morgen gaan we er wandelen, maar we kunnen ons niet voorstellen dat je vanaf de kant mooi kunt zien welke kleuren er allemaal op en uit de rotsen lekken.
Op sommige plaatsen is het gewoon alsof iemand met een heel palet aan kleuren heel druk in de weer was geweest. Het is echt heel bijzonder.

Om 17:30 uur zijn we weer terug- totaal dus een boottocht van 2 uur en 30 minuten. We hebben er erg van genoten.

Wandelen naar de Miners Falls.

De volgende ochtend willen we te voet het National Park van de Pictured Rocks gaan bekijken.

We rijden eerst naar het Visitor Centre en zien op de kaart al snel waar we willen gaan kijken en wandelen. We gaan eerst met de auto naar de z.g. Miners Falls. Daar kan je met de auto erg dichtbij komen- een korte wandeling (op gewone schoenen) van 1.2 miles.

De Miners Falls.

Dit is zeker de moeite waard hoor, mooie watervallen. Toch valt deze afstand ons toch een klein beetje tegen. De 10 mijl van eergisteren zat toch nog in de benen.

Wandelen naar de Chapel Beach.

Als we terug zijn bij de auto besluiten we terug te rijden naar Highway 58 om dan bij Melstrand te kijken of we de onverharde weg naar het begin van de wandeling naar Chapel Falls durven te rijden. De onverharde weg valt gelukkig erg mee en om ongeveer 1 uur beginnen we aan de wandeling naar de Chapel Falls.

Het bos begint erg mooi en stil. Heel mooi groen. Om kwart voor 2 zijn we al bij de Chapel Falls. Deze vallen een klein beetje tegen. Het is wel aardig hoor, maar niet echt heel speciaal. We lopen door naar de Chapel Rock en naar het Chapel Beach. Dat blijkt toch een heel stuk lopen door een vrij saai stuk bos. Het is niet aardig om dat van een bos te zeggen, maar het is gewoon niet echt afwisselend. We lopen 3 kwartier door een bos dat in die 3 kwartier eigenlijk niet verandert. Dat is een beetje jammer.

De boom op Chapel Rock, vanuit het bos gezien.

Chapel Rock.

Om half 3 zijn we bij de Chapel Rock.

De Chapel Rock vanaf de boot gezien.

Die hadden we gisteren ook al gezien vanaf de boot. Een grote hoge rots met daarop 1 boom. De boom haalt z’n voedsel uit dikke wortels die vanaf de solitaire rots naar ‘het vaste land’ lopen. Dat is een heel speciaal gezicht hoor.

Via een klein bruggetje dat over een watervalletje voert, lopen we naar Chapel Beach waar we even lekker met blote voeten op het strand zitten. Dat is erg lekker, maar er zitten daar vliegen die ook steken. Dat maakt het ontspannen zitten daar in het zand wat minder aangenaam en zeker wat minder ontspannen. We blijven dan ook niet heel erg lang op het strand zitten.

Als op 1 van de (vele) boten vlak bij ons in de buurt ook nog eens vrij harde muziek begint te klinken, besluiten we op te breken. We zijn dan nog niet écht uitgerust, maar én die steekvliegen én harde muziek is genoeg. Om ongeveer kwart over 3 vertrekken we.

Terug naar de auto.

De terugweg naar de parkeerplaats is echt heavy! Het bos is gelukkig wel wat afwisselender, maar we zijn echt moe. We kunnen daardoor niet meer super genieten van het bos en van het wandelen.

Om half 5 lopen we zeer vermoeid de parkeerplaats op. De terugweg hebben we, ondanks de vermoeidheid, sneller gelopen. We rekenden uit dat we toch weer veel hebben gelopen: bij elkaar toch weer 7,5 mijl en dat is 12 km!! Veel meters zo kort na de megawandeling van eergisteren. Iets tevéél meters zo kort erop eigenlijk.

Als we half dood in de auto zitten besluiten we in Munising meteen een pizza te halen en niet eerst naar het hotel te rijden.

Top