De reis naar Atlanta.

Tijdens de landing zie je wel iets van het vliegveld en we denken eigenlijk dat Atlanta een vrij klein vliegveld is. Nou, dat hebben we geweten, want als we de douane gepasseerd zijn (en deze keer éindelijk eens een vriendelijke beambte treffen die zowaar grapjes maakt) en onze koffers oppikken, gaan we op weg naar de uitgang. Het is dan een beetje verwarrend, dat we de koffers, meteen nadat we ze hebben opgepikt, weer moeten afgeven. Ons wordt verteld dat we ze bij ‘Bagage claim’ op band 2 weer kunnen afhalen.

Dit is echt een heel groot vliegveld.

Dus, wij de borden volgen met ‘Bagage claim’. Nou, we lopen een dik half uur en leggen echt een ongelofelijke afstand af. Er gaat ook een trein, maar we weten niet of dat écht op die goede plaats uitkomt. Die trein had ons 20 minuten gescheeld!!

We vonden vorig jaar het vliegveld van Chicago al erg groot, we stapten daar toen over en moesten ook met treintjes. Ons wordt verteld dat het vliegveld van Atlanta het allergrootste van de Verenigde Staten is!

Naar het hotel rijden.

TomTom brengt ons weer feilloos naar het hotel in Atlanta. Dit hotel heeft 28 verdiepingen. We kijken op de basketbal velden (op de 4de verdieping) waar een hardloop parcours omheen is aangelegd. Heerlijk Amerikaans!

Op de bovenste verdieping van dit hotel is een restaurant en daar gaan we eten. Het uitzicht is erg mooi, het eten is goed maar de wijn was niet zo’n succes.

Martin Luther King memorial center.

De volgende dag willen we naar het Martin Luther King jr. memorial center.

De ingang van het Martin Luther King jr. memorial center in Atlanta.

De ingang van het Martin Luther King jr. memorial center.

We voeren het adres van The King Center (www.thekingcenter.org ) in TomTom zodat we er snel naartoe kunnen rijden. De website is trouwens zeer de moeite van het bekijken waard.

Wat een bijzonder man is dat geweest zeg. Als we luisteren naar uitspraken die hij gedaan heeft, krijgen we allebei verschillende keren kippenvel en een brok in onze keel.

Van segregation naar integration.

Heel rustig bekijken we de uitgebreide tentoonstelling over het leven en het levenswerk van deze dominee en krijgen een heel goed beeld van de segregation. Dit is de scheiding tussen de blanke en gekleurde mensen in de Verenigde Staten in de periode 1930 – 1960 en het proces naar integration.

De zwarte mensen werden enorm onderdrukt. Er waren restaurants waar zwarten niet mochten komen, in de bus zaten de rassen apart en meer van dat soort onbegrijpelijke regels. Dat is dus niet eens erg lang geleden.

De Ebernazer Baptist church.

Dominee Martin Luther King preekte in de Ebernazer Baptist Church in Atlanta voor geweldloos verzet “It is no longer a choice, my friends, between violence and nonviolence. It is either nonviolence or nonexistence”. Vooral dat geweldloze is natuurlijk erg bijzonder, hij was dan ook hét voorbeeld voor vele mensen die gelijke rechten wilden voor blanken en zwarten.

Z’n graf.

Helaas stierf hij veel te vroeg: hij is op 4 April 1968 vermoord. Tijdens de begrafenis van deze bijzondere man hebben ze een deel van de preek laten horen die hij de vorige dag had uitgesproken. Deze preek ging helemaal over hoe hij zijn begrafenis zou willen zien en hoe hij graag zou willen dat men later aan hem dacht. Hij vond dat je pas waardevol was geweest als je wat had betekend voor anderen: “Every man must decide wether he will walk in the light of creative altruism or the darkness of destructive selfishness. This is the judgement. Life’s most persistent and urgent question is, What are you doing for others?”.

Hier ligt Martin Luther King jr. begraven in Atlanta.

Hier ligt Martin Luther King jr. begraven.

Hij ligt begraven bij het Martin Luther King jr. center for nonviolent social change. We vinden de naam van dit gebouw erg mooi. Daar lopen we vervolgens ook naar toe. Het is een behoorlijk warme dag (33C) maar het is erg bijzonder om daar te lopen.

De Ebernazer Baptist Church in Atlanta.

De Ebernazer Baptist Church.

Daarna bekijken we nog een tentoonstelling en we lopen naar de Ebenezer Church. Dat is toch ook erg mooi.

Het geboortehuis van Martin Luther King jr. in Atlanta.

Het geboortehuis van Martin Luther King jr.

Ook kunnen we het geboortehuis bekijken van Martin Luther King en de straat waar hij woonde. De huizen aan de ene kant van de straat waar de arme zwarte mensen woonden en aan de andere kant huizen van meer welgestelden. Hij kwam dus van jongs af aan in contact met de verschillen tussen arm en rijk en wit en zwart.

In het gebouw wordt nadrukkelijk de koppeling gelegd tussen Mahatma Ghandi en Martin Luther King. Beiden predikten nonviolence. Echt heel bijzonder! Kippenvel (ondanks de hitte).

Olympic Parkway.

Terug in de auto, het is dan net na 16:00 uur, besluiten we in TomTom het adres op van de Olympic Parkway in te voeren. In Atlanta zijn immers in 1996 de Olympische Spelen gehouden. We willen wel eens zien wat daar nu nog van te bekijken is. Het lastige is alleen dat we geen exact adres hebben. In dat geval geef je TomTom een straat op met een willekeurig huisnummer, in de hoop dat je dan goed uitkomt.

Nou, we komen wel uit op de Olympic Parkway, maar niet op de plek waar veel van de Olympic Games te zien waren. Wat er wel is, is The World of Coca Cola.

The World of Coca Cola.

We parkeren de auto en kopen 2 kaartjes.

De ingang van The world of Coca Cola in Atlanta.

De ingang van The world of Coca Cola.

Het is heel grappig. Eigenlijk is World of Coca Cola 1 super groot reclame-bouwsel van, voor en door Coca Cola. Leuke filmpjes in 2D en 4D. 4D? Wat is nou 4D?

Nou je hebt 3D waarbij je de beelden met diepte ziet. Bij de film die wij zien, komt er van alles en nog wat bij: als er in de film over een weg met kinderkopjes gereden wordt, schudt je stoel precies alsof je zelf over die hobbelige weg rijdt. Als de film door of langs een fontein komt, dan ….. juist, sprietst er wat water (uit de stoel voor je). Als er van achter iets tegen je aan botst voel je een prik in je rug. Heel grappig hoor.

De Coca Cola ijsbeer is er ook. Dat schijnt hier in de VS een begrip te zijn. Bij ons is het eigenlijk niet zo heel bekend. De ijsbeer is meer dan manshoog, er zit iemand in, de ogen knipperden zelfs en kinderen (maar ook heel veel volwassenen!!) gaan met de beer op de foto. Wij laten dat aan ons voorbij gaan.

Het proeflokaal.

Ook leuk is het proeflokaal. Er zijn wereldwijd in totaal 64 verschillende soorten en nevenmerken van Coca Cola. In het proeflokaal staan 8 carrousels / proef-zuilen met in elke zuil 8 verschillende smaken. Sommige smaakjes, bijv. uit China of Zuid-Afrika zijn echt heel lekker, maar anderen zijn echt gewoon vies. We zeggen niet vaak dat eten of drinken vies is (het is hoogstens minder lekker) maar er zijn drankjes bij die gewoon echt vies zijn en gelukkig zijn we daar niet de enige in, want ook anderen zien we soms met samengetrokken gezichten staan.

Vlak voordat we de tentoonstelling verlaten krijgen we een gratis flesje Coca Cola dat gemaakt was ter gelegenheid van het 125 jarige bestaan van de firma.

In de gift-shop verbazen we ons over de vele vele vele verschillende artikelen van / over Coca Cola. Als we er iets zouden willen kopen dan hadden we daarvoor een kleine 15 minuten in de rij moeten staan. De gift en souvenir shop is dus best populair, bij het voornamelijk wat jongere publiek.

Wat een contrast vandaag zeg! Eerst het Martin Luther King jr. memorial center en dan The world of Coca Cola! Bestaat er een groter contrast?

Levis Outlet.

Op weg naar de volgende plaats van deze reis, Helen (in Georgia), gaan we nog even shoppen bij een Levis Outlet, even buiten Atlanta.

De keuze is er echt enorm en je gelooft je ogen niet wat de broeken er kosten, in vergelijk met wat we er in Nederland voor betalen. Uiteindelijk lopen we met 2 zware tassen en een heel tevreden verkoopster, de winkel uit.

Top