Zomer 2014.

De tocht van vandaag.

Vandaag gaan we voor het eerst naar Koke’e state Park. Vanuit ons hotel is dat best een stuk rijden maar het is zeer zeer de moeite waard. We bekijken eerst het schitterende uitzicht van de Waimea Canyon lookout en daarna het ook erg mooie uitzicht van de Pu’u hinahina lookout. Bij deze laatste vertrekt ook een wandeling. Deze wandeling lopen we een ander jaar. Vandaag willen we graag de Pihea Trail lopen.

Park headquarters.

Op weg naar de wandeling, komen we langs de Park headquarters. Daar horen we dat de complete trail, tot aan het eindpunt van de Alaki swamp trail en terug ongeveer 6 uur kost. Als wij deze informatie horen is het rond half 2. Dat eindpunt halen we vandaag dus zéker niet. We besluiten vandaag alleen de Pihea trail te lopen. Dat kost, heen en terug, toch al ongeveer 2-3 uur.

De Pu’u o Kila lookout.

We willen heel graag deze Pihea trail lopen, dus besluiten we in 1x door te rijden naar het eindpunt van de weg. Bij de Pu’u o Kila lookout, waar de weg stopt, parkeren we de auto en beginnen met de wandeling.

Het eerste uitzicht van de Pihea trail.

Hoe ver kijken we nu weg?

De lookout is oogverblindend mooi. Je kan heel ver kijken. De lookout is dan ook op 3500 ft (1066 m). Je kijkt over de Napali Coast (waar we over een paar dagen met captain Andy langs varen).

De uitzichten worden steeds mooier tijdens de Pihea trail.

Het uitzicht op de heenweg

Je blijft gewoon bij elke hoek, bij elk uitzichtpunt kijken de schoonheid van de natuur en de bergen rond de vallei.

De Pihea trail.

Na de lookout beginnen we aan de wandeling. Het is niet echt zwaar of moeilijk, maar de wandelstokken zijn erg handig. De grond is rood-achtig en vol met vreemde uitgesleten kuilen. Op de lookout zien we een bordje dat dit 1 van de natste plekken op aarde is, maar als wij er zijn is er een staalblauwe lucht en een lekker warme zon. We boffen toch maar weer!

Langs het pad groeien vele vele fris groene varens. Deze omlijsten het pad schitterend. Op elke hoek van het pad genieten we van het oogverblindende uitzicht.

Het laatste deel van de wandeling, naar het hoogste punt, is wel even lastig.

Ietsje verderop tijdens de Pihea trail wordt het wel klimmen hoor.

Behoorlijk klimmen en klauteren

Het is erg steil en de wandelstokken kunnen we bijna niet meer gebruiken. Je moet echt met handen en voeten klimmen en je overal aan vast houden. Als we uiteindelijk rond half 4 boven zijn, gaan we rustig zitten. Even uitpuffen van deze klim op 4284 feet hoogte (1305 meter).

Van een uitzicht is dan echter geen sprake meer, want er was inmiddels bewolking vanuit zee komen binnen drijven. Als we terug wandelen wordt deze bewolking steeds dikker en dikker. Waar we eerst kilometers en kilometers ver konden kijken, zien we nu alleen …… mist en wolken. Voor ons is dat niet zo erg want wij hadden er al uitgebreid van kunnen genieten, maar voor de andere mensen is dat wel spijtig want zij zien echt helemaal niks van het oogverblindende uitzicht. Maarja, hadden ze maar eerder moeten komen.

Tijdens de terugweg, over hetzelfde pad, van de Pihea trail zien we niks meer van het uitzicht.

Als we terug lopen zien we niks meer van het uitzicht

Onderweg komen we mensen tegen die helemaal naar het einde van de Alaki swamp trail zijn gelopen. Zij waren vanmorgen om 10:30 vertrokken en als wij ze spreken is het rond half 5. Voor deze wandeling moet je dus zéker minstens 6 uur uittrekken.