Zomer 2015.

Plan voor vandaag.

De weersverwachting voor hier, Poipu en Koloa, is vandaag niet zo denderend. Er is de gehele dag een grote kans op regen. De weersverwachting voor het Kokee State park is aanmerkelijk beter. Daar blijft het de gehele dag zo goed als droog.

Bij het Visitor Centre van het park willen we informatie inwinnen over de Nu’alolo trail van 7,6 mijl en de iets verderop gelegen Awa’awapuhi trail van 6,5 mijl. Eén van deze wandelingen willen we vandaag graag lopen.

Naar het park.

We laden alle spullen die we mee willen nemen in de belts en rijden rond half 11 weg. We nemen nu niet de weg naar boven in Waimea maar 1 plaatsje verder Kehaka. De highway 550 die vanuit Waimea naar boven gaat, is nogal bochtig en heeft een hoog 8-baan gevoel. De weg vanuit Kehaka, de highway 552 gaat veel gelijkmatiger naar boven en rijdt eigenlijk veel en veel prettiger.

Bij het Visitor Centre lopen we nog even naar binnen om te kijken of er nog extra info over de 2 wandelingen te verkrijgen is: de Nu’alolo trail of de iets verderop gelegen Awa’awapuhi trail. Van de mevrouw bij het Visitor Centre worden we niet veel wijzer. Ze is een beetje (erg) grumpie. We kopen 2 long-sleeve shirts met opdruk van het Kokee State park. Erg mooi en een deel van de opbrengst gaat weer naar Kokee park.

Daarna rijden we door naar het begin van de trail.

De Awa’awapuhi trail.

We parkeren de auto, hangen de belts om en beginnen om kwart over 12 aan de wandeling. De heenweg daalt ongeveer 250 meter af naar een viewpoint. Het pad naar beneden loopt door het bos, door wat meer open stukken of door meters hoog gras of varens. Het meest bijzondere vinden we de stilte. Het is echt absoluut stil (als de helikopters niet vliegen of als er geen vliegtuig over vliegt).

Er is ook heel wat minder volk op deze wandeling dan op de vorige richting de waterval. Nu lopen we eigenlijk helemaal alleen door deze schitterende natuur.

Het mooie groene pad

De zee en het uitzicht komen steeds dichterbij.

Hoe lager we komen, hoe meer vergezichten we krijgen. De ene keer kijken we in de richting van andere bergruggen en de andere keer kijken we met een schuin oog al in de richting van de zee. Het wordt echt steeds mooier.

Langs de kant staan kleine bordjes die de afstand aangeven vanaf het begin. We weten dat de wandeling 3,1 mijl (oneway) is dus dan ga je tijdens het wandelen aftellen: nu zijn we op de helft, nu is het nog 1 mijl, nog een halve mijl, nu zijn we er echt bijna, waar blijft het viewpoint nu?

Het uitzicht.

Nou, als we bij het eindpunt zijn, na 2 uur en een kwartier wandelen, is het uitzicht letterlijk ‘breathtaking’.

Kijkend naar de Nu’alolo Valley

Je kan op 2 plaatsen uitkijken: de ene kijkt wat meer in een lang gerekte canyon, de Nu’alolo Valley, en bij de andere kijk je recht naar zee door de Awa’awapuhi Valley. Het uitzichtpunt is op 2980 feet dus vanaf die hoogte kijken we naar beneden. Echt schitterend hoor!

Kijkend door de Awa’awapuhi Valley naar zee (en een helikopter)

We maken veel foto’s en filmen ons suf en gaan eens rustig op een graspol genieten van dat uitzicht.

Een Kardinaaltje

Terug naar boven.

Rond 3 uur vertrekken we weer naar boven. Eigenlijk willen we veel langer blijven zitten maarja we moeten toch minstens 2 uur terug naar boven lopen. Nou lopen wij naar beneden en naar boven in ongeveer het zelfde tempo, maar toch; we moeten nog wel helemaal naar boven.

We hebben op de heenweg veel water gespaard. Naar boven klimmen kost heel wat meer inspanning en daar zullen we het water hard nodig hebben.

Langs het pad groeien veel heerlijk ruikende gemberplanten

De klim naar boven is heerlijk! Het is lekker warm met een hoog luchtvochtigheidspercentage, dus als we na 1 uur en 3 kwartier boven bij de auto aankomen, zijn we allebei drijfnat. We hebben met volle teugen genoten. Wat een schitterende natuur zeg!

We zijn erg blij dat we de hele wandeling vol hebben gehouden. Nu zijn we echt bij het mooie uitzichtpunt geweest en daarna rustig weer terug gelopen.